Türkiye'nin iklimi, coğrafi konumu ve yer şekillerinin çeşitliliğine bağlı olarak oldukça zengin ve karmaşık bir yapıya sahiptir. Ülkemizde kısa mesafelerde büyük iklim değişiklikleri görülür.
Türkiye'nin iklimini etkileyen faktörler Mutlak (Matematik) Konum ve Göreceli (Özel) Konum olmak üzere iki ana başlıkta incelenir.
1. Mutlak (Matematik) Konumun İklim Üzerindeki Etkileri
Türkiye, 36°–42° Kuzey enlemleri arasında yer alır ve Orta Kuşakta (30-60 enlemleri arasında) bulunmaktadır. Bu durumun iklim üzerindeki temel sonuçları şunlardır:
Temel Sonuçlar:
Dört mevsim belirgin olarak yaşanır. Bu durum, iklimin temel sebebidir.
Cephe yağışları (Cephesel sistemler) görülmektedir. Bu yağışlar kış aylarında yaygındır.
Batı rüzgârlarının etkisindedir. Bu rüzgarlar nemli ve yağışlı hava kütlelerinin batıdan sokulmasına neden olur.
Ilıman iklimler (Akdeniz iklimi dahil) görülür.
Bakı Etkisi: Türkiye Kuzey Yarım Kürede yer aldığı için, dağların güney yamaçları yıl boyunca daha çok ısınır. Bakının etkili olduğu yamaçlarda kalıcı kar sınırı daha yüksekte yer alır.
Türkiye, Yengeç Dönencesi'nin kuzeyinde (dönenceler dışında) yer aldığı için güneş ışınları hiçbir zaman yatay düzleme dik açıyla gelmez.
2. Göreceli (Özel) Konumun İklim Üzerindeki Etkileri
Türkiye'nin ikliminde kısa mesafede görülen büyük değişiklikler göreceli konumun sonucudur.
Üç tarafının denizlerle çevrili olması: Kıyılar, iç kesimlere göre daha yağışlı, nemli ve ılıman özelliklere sahiptir. Denizler geç ısınıp geç soğuduğu için kıyı bölgelerin iklimi ılımandır.
Yükselti: Batıdan doğuya doğru yükselti genellikle artmaktadır. Yükselti arttıkça sıcaklık ortalaması azalır. Kısa mesafede yükselti farklarının fazla olması, aynı anda farklı mevsim özelliklerinin yaşanmasına neden olur.
Gerçek sıcaklık ile indirgenmiş sıcaklık arasındaki fark yükseklikle ilgilidir.
Dağların Uzanış Şekli:
Karadeniz ve Akdeniz'de dağlar kıyıya paralel uzanır. Bu durum, deniz etkisinin iç kesimlere girmesini engeller, iç bölgelerde karasallığın şiddetini artırır ve denize bakan yamaçlarda bol yamaç (orografik) yağışı görülür.
Ege kıyılarında ise dağlar kıyı çizgisine dik uzandığı için deniz etkisi iç kesimlere kadar (80–120 km) sokulabilir.
Çevresindeki Kara Kütlelerinin Etkisi: Kış aylarında Sibirya ve Balkanlar üzerinden gelen soğuk hava kütleleri. Yaz aylarında ise Afrika ve Arabistan üzerinden gelen sıcak hava kütleleri sıcaklıkları artırır.
Mikroklima (Küçük İklim) Alanları: Föhn rüzgârları (topoğrafik rüzgâr) gibi özel koşullar küçük iklim alanları yaratır. Örneğin, Rize'de turunçgillerin veya Iğdır Ovası'nda pamuk tarımının yapılması föhn rüzgârlarının sonucudur.
Türkiye'de İklim Elemanları
Sıcaklık
Yıllık Ortalama Sıcaklık Dağılışı: Genel olarak güneyden kuzeye ve kıyılardan iç kesimlere doğru düşer.
En Yüksek Sıcaklıklar: Yıllık ortalama sıcaklıklar Güneydoğu Anadolu'nun güneyi, Akdeniz ve Ege kıyı kesimlerinde görülür. Temmuz ayında en yüksek sıcaklıklar Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde görülür (enlem ve karasallık, Basra TAB etkisi).
En Düşük Sıcaklıklar: Yıllık ortalama ve kış sıcaklıkları en düşük olan yer Kuzeydoğu Anadolu (Erzurum-Kars çevresi) kesimidir (yükselti, karasallık ve Sibirya TYB etkisi).
Sıcaklık Farkları: Yıllık sıcaklık farkının en az olduğu yer Karadeniz Bölgesi (nemli), en fazla olduğu yer ise Doğu Anadolu Bölgesi'dir (karasal ve yükselti).
Basınç ve Rüzgârlar
Türkiye, yıl boyunca dinamik ve termik kökenli dört ana basınç merkezinin etkisi altında kalır.
Kışın Etkili Olanlar (Soğuk/Yağışlı):
Sibirya Termik Yüksek Basıncı (TYB): Kışın soğuk ve sert hava getirir.
İzlanda Dinamik Alçak Basıncı (DAB): Kışın ılık ve yağışlı hava getirir.
Yazın Etkili Olanlar (Sıcak/Kuru):
Basra Termik Alçak Basıncı (TAB): Yaz döneminde Güneydoğu Anadolu'da etkili olur, sıcaklık ve buharlaşmayı artırır (Samyeli rüzgarları vasıtasıyla).
Asor Dinamik Yüksek Basıncı (DYB): Yazları Türkiye'ye genellikle sıcak ve kuru hava getirir.
Türkiye'de rüzgârlar enlemin etkisiyle kuzeyden gelenler sıcaklığı düşürürken (Karayel, Yıldız, Poyraz/Kayİp), güneyden gelenler (Samyeli, Kıble, Lodos/SaKaL) sıcaklığı artırır.
Yağışlar ve Nem
Yağış Çeşitleri: Türkiye'de yamaç (orografik), yükselim (konveksiyonel) ve cephe (frontal) yağışları görülür.
Yamaç Yağışları: En fazla Doğu Karadeniz, Batı Karadeniz, Akdeniz ve Nur Dağları'nın denize bakan yamaçlarında görülür.
Yükselim Yağışları: İç Anadolu'da ilkbaharda ("Kırkikindi" yağışları) ve Erzurum-Kars çevresinde yaz aylarında görülür.
En Çok Yağış Alan Yer: Rize, yıllık yağış miktarının en fazla olduğu (2.300 mm) yerdir.
En Az Yağış Alan Yerler: Tuz Gölü çevresi, Iğdır Ovası, Malatya Ovası ve Ergene Havzası gibi çevresine göre alçakta kalan çukur (depresif) alanlardır.
Buharlaşma: Buharlaşma şiddeti ve güneşlenme süresinin en fazla olduğu bölge Güneydoğu Anadolu iken, en az olduğu yer Doğu Karadeniz kıyılarıdır.
Türkiye'deki Başlıca İklim Tipleri
Mutlak ve göreceli konumun etkileşimiyle Türkiye'de dört ana iklim tipi görülür.
Karadeniz İklimi:
Görüldüğü Yerler: Karadeniz Bölgesi kıyıları.
Özellikleri: Her mevsim yağışlıdır (düzenli rejim). Yıllık sıcaklık farkı azdır. Kışlar ılık, yazlar serin geçer.
Yağış Rejimi: En fazla Sonbaharda, en az İlkbaharda. Yamaç yağışları hakimdir.
Doğal Bitki Örtüsü: Orman. (Klimaks türü: Ladin).
Akdeniz İklimi:
Görüldüğü Yerler: Akdeniz, Ege, Güney Marmara ve Güneydoğu Anadolu'nun batısı.
Özellikleri: Yazlar sıcak ve kurak (Asor DYB), kışlar ılık ve yağışlıdır. Don olayı nadirdir.
Yağış Rejimi: En fazla Kışın (cephesel yağışlar), en az Yazın.
Doğal Bitki Örtüsü: Kızılçam ormanları ve tahribatıyla oluşan Maki. (Klimaks türü: Kızılçam).
Step (Yarı Kurak Karasal):
Görüldüğü Yerler: İç Anadolu Bölgesi, Güneydoğu Anadolu, Doğu Anadolu'nun batısı.
Özellikleri: Yazlar sıcak ve kurak, kışlar soğuk ve kar yağışlıdır.
Yağış Rejimi: En fazla İlkbaharda ("Kırkikindi" konveksiyonel yağışları).
Doğal Bitki Örtüsü: Bozkır (Step).
Sert Karasal İklim:
Görüldüğü Yerler: Erzurum-Kars bölümü.
Özellikleri: Kışlar uzun ve sert, yazlar kısa ve serin/yağışlıdır. Ülkenin en soğuk yeridir.
Yağış Rejimi: En fazla Yaz aylarında (yükselim yağışları).
Doğal Bitki Örtüsü: Alpin çayırları (yükseklerde) ve step (alçaklarda).
Geçiş İklimi:
Görüldüğü Yerler: Marmara Bölgesi.
Özellikleri: Üç iklimin özelliklerini taşır (Karadeniz, Akdeniz, Karasal).
Yağış Rejimi: Kış ve İlkbahar aylarında.
Doğal Bitki Örtüsü: Maki, Garig, Orman.
Önemli Not
Türkiye, coğrafi çeşitliliği sayesinde dar alanda çok sayıda iklim tipinin görüldüğü nadir ülkelerden biridir. Bu iklim çeşitliliği, aynı zamanda endemik bitki türü zenginliğini (yaklaşık 3.650) de sağlamıştır.